تحقیق جدید درباره LSD کم دوز: تاثیر واقعی بر افسردگی یا فقط اثر تلقین؟

در سال های اخیر، مصرف مقادیر بسیار اندک مواد روان گردان که با عنوان میکرودوزینگ شناخته می شود، به یک ترند جهانی در حوزه سلامت ذهن و بهره وری تبدیل شده است. بسیاری از افراد مشهور، کارآفرینان و فعالان حوزه فناوری ادعا کرده اند که این روش باعث افزایش تمرکز، خلاقیت و بهبود خلق و خو می شود. با این حال، علم همواره نیازمند شواهد دقیق و آزمایش های کنترل شده است. اکنون یک پژوهش جدید از استرالیا این باور رایج را به چالش کشیده و نتایج قابل تاملی ارائه داده است.

تحقیق تازه نشان می دهد که مصرف دوزهای بسیار پایین LSD نه تنها اثر چشمگیری در بهبود افسردگی ندارد، بلکه عملکرد آن تفاوت معناداری با دارونمایی ساده مانند کافئین نیز نشان نمی دهد. این یافته ها پرسش های جدی درباره اعتبار ادعاهای رایج پیرامون میکرودوزینگ مطرح می کند.

بررسی علمی تاثیر میکرودوزینگ LSD بر افسردگی

برای سال ها، روایت غالب این بوده که میکرودوزینگ می تواند بدون ایجاد توهم یا عوارض شدید، فواید روانی قابل توجهی به همراه داشته باشد. اما مطالعات بالینی کنترل شده، معیار اصلی سنجش این ادعاها هستند. در همین راستا، یک شرکت زیست فناوری استرالیایی تصمیم گرفت این موضوع را در قالب یک آزمایش علمی دقیق بررسی کند.

• بر اساس گزارش منتشرشده توسط رسانه وایرد، شرکت MindBio Therapeutics یک کارآزمایی بالینی روی ۸۹ بیمار مبتلا به اختلال افسردگی انجام داد.
• در این مطالعه، تاثیر دوزهای بسیار پایین LSD با یک دارونمای فعال مقایسه شد.
• دارونمای مورد استفاده، کافئین بود تا شرکت کنندگان متوجه نشوند در کدام گروه قرار دارند.
• هدف اصلی پژوهش، سنجش تغییرات علائم افسردگی بر اساس مقیاس استاندارد MADRS بود.

نتایج غیر منتظره و نقش دارونما

یافته های این مطالعه برخلاف انتظارات عمومی و تبلیغات گسترده درباره میکرودوزینگ بود. نتایج نشان داد که حتی دارونما نیز می تواند اثرات روانی قابل توجهی ایجاد کند، آن هم گاهی بیشتر از ماده اصلی مورد آزمایش. این موضوع بار دیگر اهمیت نقش ذهن و انتظار فرد را در تجربه های روانی برجسته می کند.

• به گفته جاستین هانکا، مدیرعامل MindBio Therapeutics، گروهی که کافئین دریافت کرده بودند، کاهش علائم افسردگی بیشتری نسبت به گروه مصرف کننده LSD نشان دادند.
• او این نتیجه را به صراحت ضربه ای جدی به ادعاهای درمانی میکرودوزینگ توصیف کرد.
• اگرچه برخی شرکت کنندگان حس لحظه ای بهتری را گزارش کردند، اما بهبود بالینی پایدار مشاهده نشد.
• این یافته نشان می دهد که احساس خوب کوتاه مدت لزوما به معنای درمان افسردگی نیست.

نقش انتظارات ذهنی در مصرف روان گردان ها

بسیاری از پژوهشگران معتقدند که اثر واقعی میکرودوزینگ بیش از آنکه شیمیایی باشد، روان شناختی است. ذهن انسان به شدت تحت تاثیر باورها، انتظارات و فضای رسانه ای قرار دارد و این موضوع می تواند تجربه هایی کاملا واقعی اما بدون پایه فیزیولوژیک ایجاد کند.

• جی اولسون، پژوهشگر دانشگاه تورنتو، تاکید می کند که بخش بزرگی از فواید گزارش شده میکرودوزینگ ناشی از اثر دارونما است.
• او در آزمایشی با عنوان توهم با هیچ نشان داد افراد حتی با مصرف دارونما، علائم سرخوشی و تغییر ادراک را تجربه می کنند.
• شرکت کنندگان تصور می کردند ماده روان گردان مصرف کرده اند، در حالی که چنین چیزی رخ نداده بود.
• این آزمایش نشان داد که تلقین و انتظار ذهنی می تواند تجربه ای بسیار قوی خلق کند.

انتقادات به روش تحقیق و دفاع طرفداران میکرودوزینگ

با وجود نتایج منفی این مطالعه، همه پژوهشگران با تفسیر آن موافق نیستند. برخی معتقدند طراحی آزمایش به گونه ای بوده که شانس موفقیت میکرودوزینگ را کاهش داده است. این اختلاف نظر نشان می دهد که بحث پیرامون روان گردان ها همچنان پیچیده و چند لایه است.

• جیم فادیمان، محقق باسابقه و یکی از چهره های شناخته شده میکرودوزینگ، به استفاده از کافئین به عنوان دارونما اعتراض دارد.
• او معتقد است کافئین خود یک ماده محرک قوی است که می تواند خلق و خو و انرژی را افزایش دهد.
• به باور فادیمان، مقایسه LSD با کافئین منصفانه نیست و نتایج را مخدوش می کند.
• منتقدان اما پاسخ می دهند که مطالعاتی که بیماران از مصرف ماده آگاه بوده اند، دقیقا به دلیل تلقین نتایج مثبت نشان داده اند.

پیامدهای این شکست برای شرکت های فعال در حوزه روان گردان ها

عدم موفقیت در اثبات کارایی میکرودوزینگ، تنها یک بحث علمی نیست و پیامدهای اقتصادی و استراتژیک نیز دارد. بسیاری از شرکت ها در سال های اخیر سرمایه گذاری سنگینی روی درمان های مبتنی بر روان گردان ها انجام داده اند. حالا برخی از این شرکت ها در حال بازنگری مسیر خود هستند.

• جاستین هانکا اعلام کرده که این نتایج دیدگاه او را به طور اساسی تغییر داده است.
• او می گوید اگر دانش امروز را شش سال پیش داشت، هرگز وارد این حوزه پرریسک نمی شد.
• به اعتقاد او، هیجان رسانه ای پیرامون روان گردان ها بیش از شواهد علمی بوده است.
• این اظهارات نشان دهنده کاهش اعتماد سرمایه گذاران به میکرودوزینگ به عنوان یک درمان جدی است.

نتیجه گیری

یافته های جدید پژوهشگران استرالیایی نشان می دهد که میکرودوزینگ LSD، دست کم در درمان افسردگی، آن معجزه ای نیست که در سال های اخیر تبلیغ شده است. به نظر می رسد بخش قابل توجهی از اثرات گزارش شده، ناشی از تلقین ذهنی و اثر دارونما باشد.

این مطالعه بار دیگر اهمیت پژوهش های بالینی دقیق و نگاه انتقادی به ترندهای سلامتی را یادآوری می کند. در شرایطی که افسردگی یک اختلال پیچیده و جدی است، تکیه بر روش های اثبات نشده می تواند گمراه کننده و حتی خطرناک باشد.