تحول در درمان مقاوم ترین سرطان: پژوهش نوین سرطان پانکراس
- شناسه خبر: 35725
- تاریخ و زمان ارسال: ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ ساعت ۰۱:۲۰
- نویسنده: میترا راضی

سرطان پانکراس، یکی از کشندهترین انواع سرطان، همواره چالشی بزرگ برای جامعه پزشکی بوده است. این نوع سرطان به دلیل علائم دیررس و تشخیص معمولاً در مراحل پیشرفته، نرخ بقای بسیار پایینی دارد و مقاومت بالای تومورها در برابر درمانهای رایج، درمان آن را پیچیده میکند. اخیراً پژوهشگران با یک روش ترکیبی دارویی موفق به ریشهکن کردن کامل تومورهای پانکراس در مدلهای آزمایشگاهی موش شدهاند؛ دستاوردی که امید تازهای برای غلبه بر مقاومترین نوع سرطان ایجاد میکند.
چالش های درمان سرطان پانکراس
سرطان پانکراس به دلیل توانایی تومورها در یافتن مسیرهای جایگزین برای رشد و تقسیم سلولی، یکی از سختترین سرطانها برای درمان است.
آمارها نشان میدهند نرخ بقای پنج ساله بیماران مبتلا تنها حدود ۱۳ درصد است و در مراحل پیشرفته به کمتر از یک درصد کاهش مییابد. دلیل اصلی این امر، جهشهای ژنتیکی مانند KRAS و سازوکارهای پشتیبانی تومورهاست که باعث میشوند درمانهای سنتی نتوانند رشد سلولهای سرطانی را متوقف کنند. این ویژگیها باعث شده است که تحقیقات برای یافتن روشهای نوین درمانی از اهمیت حیاتی برخوردار شود.
رویکرد پژوهشی جدید؛ هدف گیری سه مسیر کلیدی رشد
در پژوهش اخیر، تیمی از محققان با شناسایی سه مسیر حیاتی در رشد تومور، استراتژی درمانی سهگانهای طراحی کردند.
این استراتژی شامل مسدودسازی مسیرهای اصلی مرتبط با جهش KRAS، مهار پروتئین STAT3 که به عنوان سیستم پشتیبان اضطراری تومور عمل میکند، و استفاده از یک داروی آزمایشی برای افزایش اثربخشی ترکیب دارویی است. هدف اصلی این روش، جلوگیری از مقاومت تومور در برابر درمانهای تکدارویی و مهار کامل رشد سلولهای سرطانی بود. مطالعات پیشین نشان داده بودند که مسدود کردن تنها یک مسیر، کافی نیست و تومور با فعال کردن مسیرهای جانبی، بقای خود را حفظ میکند.
نتایج آزمایش ها در مدل های حیوانی
ترکیب سهگانه دارویی بر روی سه مدل مختلف موش آزمایش شد، از جمله مدلهایی که با نمونههای انسانی تومور پانکراس تولید شده بودند.
نتایج این آزمایشها بسیار امیدوارکننده بود؛ تومورها در تمامی نمونهها به طور کامل ناپدید شدند و بافت پانکراس پس از درمان سالم و طبیعی به نظر میرسید. پایداری درمان نیز قابل توجه بود؛ تومورها تا ۲۰۰ روز پس از پایان دوره درمان، معادل زمان طولانی در مقیاس عمر جوندگان، بازنگشتند. این یافته نشان میدهد که ترکیب سهگانه میتواند جلوی بازگشت سرطان مقاوم را بگیرد.
ارزیابی عوارض جانبی و امنیت درمان
سلامت عمومی موشها در طول دوره درمان تحت نظر دقیق قرار گرفت و هیچ عارضه جانبی شدید یا آسیب قابل توجه به اندامهای حیاتی مشاهده نشد.
با وجود نتایج مثبت، پژوهشگران بر این نکته تأکید کردهاند که انتقال این روش به انسان نیازمند بررسی دقیقتر است. پاسخ بدن انسان ممکن است متفاوت باشد و برخی داروها میتوانند عوارض جانبی داشته باشند. بنابراین، محققان در حال بهینهسازی ترکیبات دارویی، تنظیم دوز مناسب و انطباق درمان با تنوع ژنتیکی بیماران انسانی هستند.
اهمیت علمی و کاربردی این پژوهش
این مطالعه که در نشریه PNAS منتشر شده است، یکی از مهمترین دستاوردهای اخیر در حوزه سرطان محسوب میشود.
پیشرفت در مهار تومورهای مقاوم، میتواند چشمانداز درمان سرطان پانکراس را تغییر دهد و فرصتهای جدیدی برای توسعه درمانهای هدفمند ایجاد کند. روش ترکیبی، با هدف قرار دادن همزمان چند مسیر حیاتی، نشان میدهد که مقابله با مقاومت تومورها امکانپذیر است و میتواند به الگویی برای درمان سایر سرطانهای مقاوم نیز تبدیل شود.
نتیجه گیری
پژوهش اخیر امید تازهای برای بیماران مبتلا به سرطان پانکراس فراهم کرده است. با وجود موفقیت در مدلهای حیوانی، چالشهای انتقال این دستاورد به انسان هنوز باقی است و نیازمند بررسیهای گسترده و آزمایشهای بالینی است. با این حال، استفاده از ترکیب سهگانه دارویی و هدفگیری چند مسیر کلیدی، نقطه عطفی در درمان یکی از مقاومترین سرطانها محسوب میشود و میتواند مسیر جدیدی برای درمانهای آینده باز کند.
این دستاورد نشان میدهد که با رویکردهای نوآورانه، حتی مقاومترین تومورها نیز قابل مهار هستند و امیدها برای درمان کامل سرطان پانکراس بیش از پیش تقویت شده است.








