علائم سویه جدید کرونا چیست؟ راه های پیشگیری از ابتلا به کرونا RV.1

ویروس کرونا از زمان آغاز همه گیری تاکنون تغییرات ژنتیکی متعددی داشته و زیرسویه های مختلفی از ویروس SARS-CoV-۲ در دوره های متفاوت در جوامع گسترش پیدا کرده اند. به همین دلیل، نام سویه های جدید کرونا ممکن است در مقاطع مختلف در اخبار و رسانه ها مطرح شود.

یکی از این نام ها RV.۱ بود که در مقطعی به عنوان یک زیرسویه از خانواده اومیکرون مورد توجه قرار گرفت. با این حال، اطلاعات مربوط به زیرسویه های کرونا دائما در حال تغییر است و نمی توان یافته های مربوط به یک دوره را بدون توجه به داده های جدید، وضعیت فعلی ویروس دانست.

در ادامه، علاوه بر بررسی علائمی که در گزارش های مربوط به RV.۱ مطرح شده بود، مهم ترین نشانه های ابتلا به کرونا و روش های موثر برای کاهش احتمال انتقال ویروس را بررسی می کنیم.

علائم کرونای RV.۱ چیست؟

گزارش های مربوط به این زیرسویه در زمان مطرح شدن آن، علائمی مانند گلودرد، سردرد، تب و لرز را مورد توجه قرار می دادند. با این حال، نمی توان وجود یک علامت خاص را به تنهایی نشانه ابتلا به یک زیرسویه مشخص دانست.

علائم کرونا بین افراد متفاوت است و حتی ممکن است با توجه به سویه ویروس و وضعیت ایمنی فرد تغییر کند. بر اساس اطلاعات فعلی مراکز معتبر بهداشتی، علائم کرونا می تواند از یک بیماری خفیف تا بیماری شدید متغیر باشد.

علائم احتمالی شامل موارد زیر است:

• تب یا احساس تب و لرز
• گلودرد
• سردرد
• سرفه
• آبریزش یا گرفتگی بینی
• خستگی
• درد عضلانی یا بدن درد
• تنگی نفس یا دشواری در تنفس
• تهوع یا استفراغ
• اسهال
• کاهش یا از بین رفتن حس بویایی یا چشایی

بنابراین اگر فردی چنین علائمی دارد، صرفا بر اساس نشانه ها نمی توان مشخص کرد که به RV.۱ یا زیرسویه دیگری از کرونا مبتلا شده است. برای تشخیص، در صورت نیاز باید از آزمایش و ارزیابی پزشکی استفاده شود.

آیا کرونای RV.۱ می تواند شدید باشد؟

شدت بیماری کرونا برای همه افراد یکسان نیست. بسیاری از افراد ممکن است علائم خفیف یا متوسط داشته باشند و بدون نیاز به بستری شدن بهبود پیدا کنند، اما همچنان امکان بروز بیماری شدید، به ویژه در افراد دارای عوامل خطر، وجود دارد.

افراد مسن، افراد دارای برخی بیماری های زمینه ای و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، ممکن است در صورت ابتلا با خطر بیشتری برای عوارض شدید مواجه باشند. به همین دلیل، داشتن علائم خفیف به این معنی نیست که همه افراد می توانند بدون توجه به وضعیت سلامتی خود، بیماری را پشت سر بگذارند.

برای پیشگیری از کرونا چه کارهایی انجام دهیم؟

پیشگیری از کرونا تنها به یک اقدام خاص محدود نمی شود. مجموعه ای از اقدامات مانند واکسیناسیون متناسب با شرایط فرد، رعایت بهداشت دست ها، تهویه مناسب، استفاده از ماسک در موقعیت های پرخطر و فاصله گرفتن از افراد بیمار می تواند احتمال انتقال ویروس های تنفسی را کاهش دهد.

این اقدامات به ویژه زمانی اهمیت بیشتری پیدا می کنند که میزان گردش ویروس های تنفسی در جامعه افزایش پیدا کرده باشد یا فرد در کنار افراد دارای خطر بالاتر برای بیماری شدید قرار بگیرد.

۱. شست و شوی مرتب دست ها

دست ها می توانند در تماس با سطوح آلوده به عوامل بیماری زا قرار بگیرند و سپس با تماس با چشم، بینی یا دهان باعث انتقال آنها شوند. شستن مرتب دست ها با آب و صابون یکی از اقدامات ساده برای کاهش انتقال عفونت های تنفسی است.

در شرایطی که آب و صابون در دسترس نیست، استفاده از محلول ضدعفونی کننده دست با حداقل ۶۰ درصد الکل نیز می تواند گزینه مناسبی باشد.

۲. استفاده از ماسک در موقعیت های پرخطر

ماسک می تواند یک لایه محافظتی اضافی در برابر ویروس های تنفسی ایجاد کند. استفاده از ماسک به ویژه در محیط های شلوغ، هنگام افزایش بیماری های تنفسی در جامعه یا زمانی که فرد بیمار است و در کنار دیگران قرار دارد، می تواند به کاهش انتقال کمک کند.

ماسک های دارای فیت مناسب، مانند ماسک های تنفسی استاندارد، معمولا محافظت بیشتری نسبت به ماسک های پارچه ای ایجاد می کنند.

۳. فاصله گرفتن از افراد دارای علائم

نزدیکی به فردی که علائم بیماری تنفسی دارد می تواند احتمال انتقال ویروس را افزایش دهد. بنابراین در صورت امکان، بهتر است فاصله فیزیکی بیشتری از افراد بیمار حفظ شود و از حضور طولانی در محیط های شلوغ و بسته پرهیز شود.

هیچ فاصله مشخصی را نمی توان برای همه شرایط «فاصله کاملا ایمن» دانست، زیرا عواملی مانند تهویه، مدت تماس و میزان انتشار ویروس نیز اهمیت دارند.

۴. تهویه مناسب محیط

تهویه مناسب یکی از اقداماتی است که می تواند به کاهش تجمع ذرات تنفسی در فضاهای بسته کمک کند. باز کردن پنجره ها، استفاده مناسب از سیستم های تهویه و افزایش جریان هوای تازه، به ویژه در محیط های شلوغ، می تواند بخشی از راهبرد پیشگیری باشد.

۵. واکسیناسیون را جدی بگیرید

واکسن های کرونا با هدف کاهش خطر بیماری شدید، بستری شدن و مرگ طراحی شده اند و ترکیب واکسن ها نیز با توجه به تغییرات ویروس و شواهد علمی به روز می شود. سازمان جهانی بهداشت همچنان بر واکسیناسیون مبتنی بر میزان خطر فرد تاکید دارد و برای افراد در معرض خطر بالاتر، واکسیناسیون مجدد ممکن است در فواصل مشخص توصیه شود.

اگر علائم کرونا داشتیم چه کنیم؟

اگر علائم یک بیماری تنفسی مانند تب، لرز، گلودرد، سرفه، خستگی یا سردرد دارید، بهتر است تا زمان بهبود، تماس نزدیک خود را با دیگران کاهش دهید. این موضوع به ویژه در ارتباط با سالمندان و افرادی که احتمال بیماری شدید در آنها بیشتر است اهمیت دارد.

طبق راهنمای فعلی CDC، فردی که علائم بیماری تنفسی دارد بهتر است تا زمانی که علائم به طور کلی رو به بهبود باشند و دست کم ۲۴ ساعت بدون استفاده از داروی تب بر تب نداشته باشد، از دیگران فاصله بگیرد. پس از بازگشت به فعالیت های معمول نیز رعایت اقدامات احتیاطی مانند استفاده از ماسک، تهویه بهتر و رعایت بهداشت برای پنج روز دیگر توصیه می شود.

در صورت داشتن عوامل خطر برای بیماری شدید، بهتر است برای ارزیابی و احتمال انجام آزمایش یا دریافت درمان مناسب، در همان روزهای ابتدایی بیماری با پزشک یا مرکز درمانی تماس گرفته شود. برخی درمان های ضد ویروسی در افراد واجد شرایط، زمانی بیشترین اثر را دارند که در روزهای ابتدایی شروع علائم آغاز شوند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

بیشتر موارد کرونا خفیف هستند، اما بعضی علائم می توانند نشانه نیاز به ارزیابی فوری پزشکی باشند. به ویژه در افراد پرخطر، نباید منتظر شدیدتر شدن علائم ماند.

در صورت بروز موارد زیر، دریافت مراقبت پزشکی اهمیت بیشتری دارد:

• دشواری در تنفس یا تنگی نفس
• درد یا فشار در قفسه سینه
• گیجی یا تغییر سطح هوشیاری
• بدتر شدن واضح وضعیت عمومی
• برگشت تب یا سرفه پس از یک دوره بهبودی
• تشدید بیماری های زمینه ای

در شرایطی که فرد دچار مشکل جدی در تنفس، درد قفسه سینه یا علائم شدید دیگری شده است، باید فورا خدمات اورژانسی دریافت کند.

جمع بندی

علائم کرونا می توانند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند و بر اساس زیرسویه ویروس نیز تغییر کنند. علائمی مانند گلودرد، تب، لرز، سردرد، سرفه، خستگی و گرفتگی بینی از جمله نشانه های شناخته شده عفونت های کرونا هستند، اما هیچ کدام به تنهایی نمی توانند ابتلا به یک زیرسویه مشخص مانند RV.۱ را ثابت کنند.

برای کاهش خطر ابتلا و انتقال، رعایت بهداشت دست ها، تهویه مناسب، استفاده از ماسک در موقعیت های پرخطر، فاصله گرفتن از افراد بیمار و به روز نگه داشتن واکسیناسیون متناسب با شرایط فرد اهمیت دارد. همچنین اگر علائم بیماری ظاهر شد، کاهش تماس با دیگران و توجه به علائم هشدار می تواند از انتقال بیماری و بروز عوارض جدی جلوگیری کند.